Rozdział 1

Witam wszystkich czytelników mam nadzieję będę z wami do końca czyli prowadzę bloga do końca pozdrawiam
***************************************************
Rano słyszę  krzyk-
- Lura, Laura wstawaj!!!,
- Jeszcze 5 minut auiyer- coś tam mamrotałam,
- Jakie 5 minut za pół godziny szkoła.
Wstaje i widzę w moim pokoju kochanego braciszka.
- Won z mojego pokoju, ile razy mam powtarzać żebyś tu nie wchodził!!!- krzyczałam na niego,
- A może coś tu ciekawego trzymasz, że tak mnie wyganiasz?-śmiał się,
-Won!!- wyganiałam go.
Wyszedł, na szczęście. Wzięłam szybko ubrania spojrzałam na zegarek, za dwadzieścia minut szkoła. W szkole sami popularni, jak do takiej szkoły chodzić jak ja się pytam. Pobiegłam szybko do łazienki, odświeżyłam się ubrałam w to.

  Zeszłam do kuchni, wzięłam pudełko ze śniadaniem, włożyłam do plecaka i pobiegłam do samochodu. Gdy dojechałam do szkoły. Super jeszcze 5 minut a ja mam książki w szawcę, przecisnęłam się jakoś,  nie było to łatwe w tak zatoczonym korytarzu. Klasę miałam już blisko, jest zdążyłam. Nagle słyszę znajomy głos to Aga mnie woła.
- Hej Laura!!!!- krzyczała,
podeszłam do niej i zaczynam rozmowę-
- Hej możesz ciszej, boli mnie głowa, nie wsysam się, a na dodatek siedziałam do drógiej w nocy nad blogiem- coraz bardziej ściszałam głos,
- Dobra, dobra nikt się niedowie, że to ty go piszesz,
- No ja mam nadzieję- zaśmiałam się.
Zadzwonił dzwonek, myślałam, że gowa mi pęknie.
Na lekcji-
- Witam młodzierz, dziś chcem zobaczyć wasze zeszyty- mówiłą nauczycielka.
Rozpakowywałązałąm  się, spojrzałąm w góre, zobaczyłąm jak nauczycielka stoi nademną i się śmieje.
- Droga panno, odczego to jest zeszyt?- śmiałą się ze mnie,
- Przepraszam najmocniej, nie zauważyłam- myślałam że zapadne się pod ziemię.
Przez całą lekcje siedziałam cicho, a cały dzień w szkole jakoś minął.

*********************************************************************************
Dzięki za przeczytanie następny rozdział za 2 komcie i sorka za błędy staram się żeby ich nie było.